دعاى 44 ( وَ كانَ مِنْ دُعائِهِ عَلَيْهِ السَّلامُ إِذا دَخَلَ شَهْرُ رَمَضانَ ) دعاى آن حضرت عليه السلام هنگامى كه ماه رمضان فرا مىرسيد : 1 - الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدانا 1 لِحَمْدِهِ ، وَ جَعَلَنا مِنْ أَهْلِهِ لِنَكُونَ لِإِحْسانِهِ مِنَ الشَّاكِرِينَ ، وَ لِيَجْزِيَنا 2 عَلى ذلِكَ جَزاءَ الْمُحْسِنِينَ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي حَبانا 3 بِدِينِهِ 4 ، وَ اخْتَصَّنا بِمِلَّتِهِ ، وَ سَبَّلَنا 5 فِي سُبُلِ إِحْسانِهِ لِنَسْلُكَها 6 بِمَنِّهِ 7 إِلى رِضْوانِهِ 8 ، حَمْداً يَتَقَبَّلُهُ مِنَّا ، وَ يَرْضى بِهِ عَنَّا . لغت : 1 - ما را هدايت كرد ، 2 - تا به ما پاداش دهد ، 3 - به ما هديه داده ، 4 - دين مورد پسندش ، 5 - ما را راهى نمود ، 6 - تا اينكه طى كنيم ، 7 - به مهربانيش ، 8 - خشنوديش . معنا : سپاس مخصوص خدائى كه ما را به سپاسگزاريش راهنمائى كرد ، و ما را از شايستگان آن قرار داد تا براى نيكى و بخشش‌هايش از سپاسگزاران باشيم ، و به ما بخاطر اين عمل پاداش نيكوكاران رامىدهد . و سپاس مخصوص خدائى كه دين مورد پسندش را ( اسلام با ولايت و امامت ، و دستوراتى كه موجب نزديك شدن انسان به خدا مىشود ) به ما هديه داد و ما را به شريعت و آئين خويش اختصاص داد و در مسيرهاى احسان و نيكىهايش ما را راه داد ، تا به بركت مهربانى و نعمت‌هايش ، راه را به سوى بهشتش يا به سمت خشنوديش طى كنيم سپاسى كه آن را از ما قبول كند و به سبب آن از ما خشنود گردد .